Einhyrningur. Helgivera međ hestshöfuđ og snúiđ horn í enni. Hann táknar holdtekju Krists og syndlaust líf hans frá getnađi og vísar ţannig til sakleysis Maríu. Einhyrningshorn var taliđ hafa lćkningamátt. Rós táknar Krist. „Hin fegursta rósin er fundin" (Sb.76) Páfugl táknar ódauđleika og upprisu. Hold hans var ekki taliđ rotna. Fellir fjađraskraut og fćr ţađ á ný. Paradísartákn í frumkristinni list. „Augu" í stélfjöđrum geta táknađ stjörnur himins og vćngi kerúba. Dúfa er tákn heilags anda, sakleysis og friđsemdar. Dúfa sneri aftur í Örkina međ olíuviđargein í nefi og bođađi ţar međ lok syndaflóđsins. Heilagur andi kom yfir Jesú í líki dúfu ţegar hann var skírđur af Jóhannesi í Jórdan. Lilja táknar sakleysi og hreinleika. Hún tengist óflekkuđum getnađi Maríu og ţar međ Kristi. Maríustakkur er hér stađgengill Maríu Guđsmóđur. Ránfugl, tákn hins illa, hrafn eđa örn, étur ávöxt Lífstrésins. Höfuđkúpa Adams. Kvistur af Lífsins tré í Paradís var, samkvćmt helgisögn, gróđursettur á gröf Adams og af honum er Lífstréđ sprottiđ. Lind eđa uppspretta, streymandi vatn, táknar frelsunina. Furukönglar eru frjósemistákn en tákna líka heilnćmt vatn og Lífslindina. Hind eđa hjörtur vísar í 42. Davíđssálm: „Eins og hindin, sem ţráir vatnslindir, ţráir sál mín ţíg, ó, Guđ." Skírnartákn. Pelíkani táknar Krist. Samkvćmt helgisögn vekur pelíkaninn unga sína til lífs međ ţví ađ mata ţá á holdi sínu og blóđi eftir ađ höggormurinn hefur banađ ţeim í hreiđrinu. Smári. Ţriggja blađa táknar Heilaga Ţrenningu. Hjarta sameinar Alfa og Omega, fyrsta og síđasta staf gríska stafrófsins og táknar Krist, sem er upphafiđ og endirinn á hálprćđisverki Guđs. Táknin hafa mörg fjölţćttari merkingu en hér er hćgt ađ greina frá og sum jurtatáknin skortir ađ greina og skýra. Heimild: Dalby, Fritiof: Symboler og Tegn í den Kristne Kunst (J R. nóv. 2004). |
![]() ![]() ![]() |